روزی 34 بار

من هر روز 34 بار سجده میکنم.(البته اگه مسافرت نرفته باشم!)

هیچ مشکلی برای سجده کردن ندارم. پشتم خشک نیست زانوانم خم میشود پاهایم به راحتی جمع میگردد و دستانم به آسانی به خاک می افتد، شاید برای جسمم هیچ کاری ساده تر از سجده رفتن نباشد!

خب خدارا شکر...

 

اما مساله اصلی افکارم است

افکارم براحتی در برابر خدا به سجده نمی افتند

گاه در برابر پول به سجده می افتند و گاه در برابر نان ، گاه در برابر شهوت...

گاه برای مادرم ،گاه برای پدرم ، گاه برای خواهر و برادرم...

گاهی برای تحصیل گاهی برای ازدواج و گاهی برای کار...

سجده نکردن افکارم فعلا هیچ مانعی برای سجده کردن جسمم نیست.من روزی 34 بار سجده میکنم...

اما آیا روزی که نور پروردگارم همه را به سجده می اندازد، باز هم میتوانم سجده کنم!؟

روزی که سجده نکردن افکارت مانع سجده کردن جسمت میشود؟

آن روز دیگر سجده های ریاکارانه هیچ سودی ندارد.

پشت انسان خشک میشود، زانوانت دیگر خم نمیگردد، دستها به خاک نمی افتد و انسان در حسرت ساده ترین کار دنیا میسوزد و آی میسوزد و آی میسوزد و آی میسوزد...

خدایا توانایی سجده در آن روز را از من مگیر...

«روزی که ساق ها(از وحشت) برهنه میگردد و دعوت به سجده میشوند اما نمیتوانند» قلم/ 42

 

امام رضا علیه السلام:

در قیامت حجابی از نور الهی برداشته میشود و مومنان بخاطر عظمت آن به سجده می افتند ولی پشت منافقان چنان خشک است که توانایی ندارند.